Βάρκα Γιαλό

Αφού μας λένε ότι βουλιάζουμε, είπα κι εγώ να πάρω τα δικά μου μέτρα μου, κι έτσι πήρα "βάρκα". Αλλά επειδή λεφτά για βενζίνη δεν υπάρχουν, την διάλεξα με κουπί. Όσο μπορώ να τρώω και να περπατάω, θα μπορώ και να κωπηλατώ και να επιπλέω. Ας το ρίξουμε στην πλάκα, για να ξεφύγουμε από το "τέλος του κόσμου", που μας πλασάρουν οι επαγγελματίες καταστροφολόγοι (με το αζημίωτο φυσικά).

Και το ονομα αυτού: Τσιπουράκι

Στην μαγεία των καθρεπτισμών

Με διάθεση κόντρα στον καιρό ανεβάζω εικόνες από την βαρκούλα μου, που την βάφτισα πρώτα στο γλυκό νερό, κι αργότερα σε θαλασσινό. (Ευχές δεχόμαστε ακόμα). Με το "Τσιπουράκι" στο πέλαγος, όλο και κάπου θα φτάσω, αρκεί να υπάρχει διάθεση για κουπί, και διάθεση για απόλαυση της διαδρομής.



Κι έτσι κλείνοντας τα αυτιά στις σειρήνες της δουλείας (από όπου κι αν προέρχεται αυτή), θυμάμαι και θυμίζω ότι η άνοιξη έχει μπει πλέον για τα καλά, δηλαδή ευκαιρία να πάρουμε πάλι τα όρη και τα βουνά, λίμνες και θάλασσες.
Ένα γέλιο θα τους θάψει., σκέφτομαι και κωπηλατώ... Οι παλιότεροι θα το λέγαν αλλιώς: "Εδώ καράβια χάνονται, βαρκούλες αρμενίζουν".

Θαλασσινά Βαφτίσια

Στραβός είναι ο γιαλός...

Ουαί τοις ηττημένοις

Μέσα στο κλίμα των ημερών, σκέφτηκα διάφορα σχόλια για την καθημερινότητα. Αλλά τελικά θυμήθηκα την Χωματερή, ένα κόμιξ από τον Λέανδρο. Αν και γραμμένο πριν αρκετά χρόνια κρατάει την φρεσκάδα των σκουπιδιών που μας περιβάλλει.

Όταν η ζωή στην χωματερή είναι η ίδια μας η καθημερινότητα, αφήνουμε τα χάλια μας να γίνουν υλικό για γέλια, κι αφήνουμε τα σχόλια για τους "ειδικούς". Καμιά φορά οι εικόνες μπορούν να ξεπεράσουν τα λόγια.

Με την χαρακτηριστική ατάκα του Ιγνάτιου, χωρίς περαιτέρω σχόλια:
"Μοιάζουμε με ρωμαϊκή τοιχογραφία που πέφτει ψηφίδα-ψηφίδα χωρίς να μπορεί να σωθεί..."
"...και να αφήνετε πάντα και λίγο χώρο για τους ηττημένους".

κλικάρετε στις εικόνες για μεγέθυνση

Φυσικά στις κοινωνίες μυρμηγκιών, δεν υπάρχει χώρος για απεργίες, διεκδικήσεις...

κλικάρετε στις εικόνες για μεγέθυνση

Και φυσικά ούτε φιλοσοφίες τύπου Ιγνάτιου χωράνε σε τέτοιες κοινωνίες, υπάρχει μονάχα μια αλήθεια, που προκύπτει φυσικά μέσα από νούμερα και έρευνες του κ... Η φιλοσοφία αντικαθίσταται από την στατιστική. Κι αυτή με την κατάλληλη κατάλυση της επιστημονικής δεοντολογίας της μπορεί να παράγει ότι θέλει: Έτσι η χωματερή μας αναλόγως εμφανίζεται ως ευτυχισμένη, πεινασμένη, ξενοφοβική, διεθνιστική, παραδοσιακή κ.ο.κ. Μονάχα το ποσοστό ηλίθιότητας μας δεν έχει μετρηθεί ακόμα. Ίσως μας αφήνουν δουλειά για το σπίτι...

κλικάρετε στις εικόνες για μεγέθυνση

ΥΓ: Κάθε ομοιότητα της Χωματερής με πρόσωπα και καταστάσεις είναι τυχαία και συμπτωματική.
ΥΓ2: Η ανάγνωση του παραπάνω κόμιξ, δεν προτείνεται... επιβάλλεται.

κλικάρετε στις εικόνες για μεγέθυνση

Έγκλημα Χωρίς Τιμωρία

Είναι στιγμές που πιάνεις να γράψεις, και τα λόγια μαζεύονται , τα γράμματα είναι τόσο λίγα για να εκφράσουν αυτά που φτάνουν στα αυτιά σου. Γιατί δυστυχώς γίνονται πολλά περισσότερα και χειρότερα, απ' όσα μαθαίνουμε και ακούμε.

Από τον Καιρό της Ελευθεροτυπίας αντιγράφω:

" Χώμα μου και πέτρες και σκόνη κοιτάχτε τον έτσι, καθώς με απλωμένα τα χέρια προσεύχεται. Και στηρίξτε τον.
Να ορθωθεί η φωνή, να γκρεμίσει. Την πλάκα, που από πάνω του απλώνεται σαν φυλακή. «Λευτεριά» φωνάζει. Ακούστε τον. Λευτεριά από μπότα αφέντη όποιου είδους. Λευτεριά για πατρίδες και από πατρίδες. Λευτεριά από κάθε αλυσίδα, που δένει τα χέρια, τη γλώσσα, τα πόδια, το πνεύμα.
Λευτεριά απ' τους φόβους, που είναι οι πιο βαριές αλυσίδες. Οχι οι έξω. Οι φόβοι οι μέσα, που έχει καθένας στο στήθος του. Αυτοί είναι οι πιο σκληρές αλυσίδες.
Δεν έρχεται νέα χρονιά, πέτρες και χώμα. Η ίδια χρονιά διαρκεί στων ανθρώπων το γένος. Η σφεντόνα έγινε βέλος και το δόρυ έγινε όπλο φωτιάς."

Πλήρες κείμενο.

Κι όσο εγκληματικές είναι οι πολεμικές επιχειρήσεις του Ισραήλ, όσο εγκληματικές είναι η συνένοχη σιωπή των κρατών και των διεθνών οργανισμών, άλλη τόση εγληματική είναι η σιωπηλή αποδοχή από μέρους μας.

Πηγή για τις εικόνες, και περισσότερες: εδώ